سید جواد ذاکر

نوشته شده توسط رضا در چهارشنبه سی ام آبان 1386 ساعت 9:59 موضوع | لینک ثابت

بسم رب خدای صدا و حنجره

سلام سید

خیلی دلم میخواد روضه حضرت رقیه رو بگم

وقتی زن غساله بدن حضرت رو غسل میداد یهو دست از غسل کشید و گفت همراه این دخترک کیه کی

 آورده این دختر رو غسل بدم

دیدن حضرن زینب از جاش بلند شد گفت چی میخوای

زن غسال گفت این دخترک به چه بیماری مبتلا بود که اینقدر کبودی تو بدنش هست

زینب گفت بابا این بیمار نبود این کبودی ها اثر ضربه ها و تازیانه های دشمنه

خدا جون خیلی ممنون که به من ین لیاقت رو دادی که از حالا برم استقبال محرم

سید بخد این رو از ته دلم میگم بخدا بعد از رفتن تو خاک بر سر دنیا و زندگانی دنیا

سید بخدا چون تو کافی نت مطلب میذارم اینقدر کمه ها وگرنه .........

نوشته شده توسط رضا در جمعه بیست و پنجم آبان 1386 ساعت 12:15 موضوع | لینک ثابت

بسم رب خدای صدا و حنجره

سید میخوام یه مطلبی رو باز کنم که فکر کنم خیلی ها نمیدونه

آی اونایی که میگن شما چرا وفتی پیراهنتون رو در میارید

آی اوناییی که میگن شما نجس هستید خوب این روضه رو بخونیدن

وقتی به امام رضا زهر نوشانیدن امام به اباصلت گفت اباصلت درها رو ببند فرشها رو جمع کن میخوام

مثل جدم حسین جون بدم

اباصلت میگه دیدم آقا امام رضا پیراهنش رو در اورد و روی زمین دراز کشید و گریه میکرد و میگفت

حسین الان پسرم جواد میاد بالین و من رو دلداری میسده ولی وقتی علی اکبر ازت دلداری خواست

نتونستی دلداری کنی

فقط گفتی وقتی رفتی اونجا پدربزگت از آب کوثر برات آب میده

سید میبینی چطوری به ما میگن شما نجسی در حالی که ما میخواهیم با امام حسین همدردی کنیم

نوشته شده توسط رضا در جمعه هجدهم آبان 1386 ساعت 11:30 موضوع | لینک ثابت

بسم رب خدای صدا و حنجره

سلام سید

سید حدودا دو ماه مونده به ماهی که من خیلی دوسش دارم

چون تو اون ماه دیگه وقتی میخوام نوحه گوش بدم کسی مسخره نمیکنه

سید از همین امروز میخوام روضه بنویسم تا از ماه محرم استقبال کرده باشم

سید من که با پای پیاده به کربلا نرفتم ولی اونایی که رفتن میگن

حسین سنون یولوندا ایاغیمدا تیکانار گول اکیب         

ایندی بیلدیم رقیه بی یولاردا نچکیب

تو رو خدا اونایی که میرن واسه ما هم دعا کنن

وقتی واقعه کربلا تموم شد زینب و اهل خونه بد جوری گریه میکردن و هنده که زن یزید بود گفت اونا کی

هستن که اون جوری صدای گریهشون تا اینجا میاد رفت در خرابه رو باز کردگفت بزرگ شما کیه گفتن

 زینب

زینب رفت جلو گفت هنده من ور میشناسی

(هنده کنیزی بود کور که به دست آقامون حسین شفا یافته بود و بینا شده بود)

گفت نه کی هستی گفت من زینب هستم هنده گفت اگه تو زینب هستی پس حسین کو گفت همون

سری که بالای نیزه هست سر حسین هست

دیدن هنده خاک رو از زمین برداشت پاشید رو سرش گفت حسین من کور بودم چشم دادی

من یهودی بودم شیعه کردی حسین حسین قربونت برم

سید بخدا چون تو کافی نت هسم نمیتونم اونطوری که باید و شاید بنویسم بنویسم

سید خداحافظ

نوشته شده توسط رضا در جمعه یازدهم آبان 1386 ساعت 11:42 موضوع | لینک ثابت